ಕನ್ನಡ ಇಂದು ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಉಸಿರಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಬೇಕಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟವಿದು.

 ಕನ್ನಡ ಇಂದು ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಉಸಿರಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಬೇಕಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟವಿದು.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಭೂಪಟದ ಮೇಲೆ ಇಂದು ಭಾಷಾ ಚಳವಳಿಯ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕನ್ನಡದ ಹೋರಾಟ, ಇಂದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಮಹಾನಗರದ ಒಳಹರಿವಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬೆಳಗಾವಿಯ ಗಡಿ ಸಂಘರ್ಷದವರೆಗೆ, ಕನ್ನಡ ಇಂದು ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಉಸಿರಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಬೇಕಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟವಿದು. ಬೆಂಗಳೂರು ಇಂದು ಜಾಗತಿಕ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ನಿಜ. ಆದರೆ, ಈ 'ಸಿಲಿಕಾನ್ ವ್ಯಾಲಿ'ಯ ಹೊಳಪಿನ ಹಿಂದೆ ಕನ್ನಡದ ಧ್ವನಿ ಅಡಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಹೊರರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಲಸಿಗರು, ಐಟಿ ಕಂಪನಿಗಳ ಟೆಕ್ಕಿಗಳಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಿರ್ಮಾಣ ಹಂತದ ಕಟ್ಟಡಗಳ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿರಲಿ—ಬಂದ ನೆಲದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಜನ್ಯ ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕಹಿ ಸತ್ಯ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ರಾಜ್ಯದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಇತ್ತೀಚಿನ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು ಭಾಷಾ ಹೋರಾಟದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿವೆ. ನಗರದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಳಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ ನೀಡದಿದ್ದಾಗ ನಡೆದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಕೇವಲ ಭಾಷಾ ಪ್ರೇಮವಲ್ಲ; ಅದು ಈ ನೆಲದ ಕಾನೂನಿನ ಗೌರವದ ಪ್ರಶ್ನೆ. 'ಕನ್ನಡವೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ' ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಇಲ್ಲಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣವಾಗಬೇಕಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಕೃತ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಸಿಗದ ಆದ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಹೊರರಾಜ್ಯದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಭರಾಟೆಯಿಂದಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಜನರಿಗೆ ಸಂವಹನವೇ ಸಂಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಆರ್ಥಿಕ ಹಕ್ಕಿನ ಮೇಲಿನ ನೇರ ದಾಳಿ. ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಧ್ವಜ ಸುಡುವುದು ಅಥವಾ ನಾಡಪ್ರಭುಗಳ ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ದ್ವೇಷವಲ್ಲ, ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸಮಗ್ರತೆಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂಚು. ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ರಸ್ತೆಗಿಳಿದು ಹೋರಾಟ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ಕಾಲ ಬದಲಾದಂತೆ ಹೋರಾಟದ ಸ್ವರೂಪವೂ ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಿಂದ ಬದಲಾವಣೆ ತರಲು ಕಷ್ಟ. ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕಾನೂನು ತಜ್ಞರ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಿ, ಕನ್ನಡ ಪರವಾದ ಕಾಯ್ದೆಗಳು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿ ವರದಿ ಜಾರಿ) ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ತರುವ ಕೆಲಸ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ ಆಗಬೇಕಿದೆ. ಕನ್ನಡ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಗಳಿಗೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ರೂಪದಲ್ಲೇ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುವ 'ಬೌದ್ಧಿಕ ಪಡೆ' ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಭಾಷೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಸಂವಹನದ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ, ಅದು ಆ ನೆಲದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕನ್ನಡಿ. "ನಮಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ನೀವು ನಮಗಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿ ಕಲಿಯಿರಿ" ಎನ್ನುವ ಧೋರಣೆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಭಾಷಾ ಪ್ರೇಮದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ; ಸ್ಥಳೀಯ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗುತ್ತಿರುವ (ತಾತ್ಸಾರವೋ ಅಥವಾ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯೋ?) ಆರ್ಥಿಕ ಆತಂಕದ ಮೂಲವೂ ಹೌದು. ಯಾವುದೇ ಭಾಷಾ ಹೋರಾಟ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಾಗಬಾರದು. ತಾನು (ಸರ್ಕಾರ) ರೂಪಿಸಿದ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಕಾಗದದ ಮೇಲಿರಬಾರದು. ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಬೆಳಗಾವಿ ಅಥವಾ ಕಾಸರಗೋಡಿನ ಗಡಿ ಭಾಗದ ಜನರಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ರಸ್ತೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿರಬೇಕು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೇ ಗಡಿ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಉತ್ತರ. ವಲಸಿಗರಿಗೆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಸುವ ಬದಲು, "ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಬದುಕಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವದ ಸಂಗತಿ" ಎಂಬ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಉಚಿತ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ಸವಾಲುಗಳಿದ್ದರೆ, ಬೆಳಗಾವಿಯಂತಹ ಗಡಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ಕಿರುಕುಳಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿವೆ. ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ಮುಗಿಯದ ಗಡಿ ವಿವಾದವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ರಾಜಕೀಯ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಮಧ್ಯೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಕನ್ನಡ ಮನಸ್ಸುಗಳು ನಿರಂತರ ಅಸಹಾಯಕತೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಧ್ವಜ ಅಥವಾ ನಾಡಗೀತೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಘರ್ಷಣೆಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಹನೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಂದಿನ ಕನ್ನಡ ಚಳವಳಿಗೆ ಘೋಷಣೆಗಳು ಸಾಲದು. ನಮಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು 'ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ರಚನಾತ್ಮಕ ಚಳವಳಿ'. ಕನ್ನಡ ಮನೆಯ ಭಾಷೆಯಾಗದೆ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಭಾಷೆಯಾಗಬೇಕು. ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್‌ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದವರೆಗೆ ಕನ್ನಡದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬರುವವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಅಭಿಯಾನಗಳು ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ. ಇದು ದ್ವೇಷದಿಂದಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕಿನ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಗಡಿಭಾಗದ ಜನರಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸಲು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳು ಸಾಲದು; ಅಲ್ಲಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ಯಾಕೇಜ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ತಲುಪಬೇಕು. ಕರ್ನಾಟಕವು ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟ ನಿಜ. ಆದರೆ ಆ ತೋಟದ ಅಂದ ಕೆಡದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾಲಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕರ್ತವ್ಯವೂ ಹೌದು. ಕನ್ನಡ ಚಳವಳಿ ಎಂದರೆ ಪರಭಾಷಾ ವಿರೋಧವಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಯತ್ನ. ಈ ಹೋರಾಟ ರಾಜಕೀಯದ ಚದುರಂಗದಾಟವಾಗದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಆತ್ಮಗೌರವದ ಸಂಕೇತವಾಗಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವುದು 'ಭಾಷೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ'ಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ 'ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಿಲೀನ'ದ ಆತಂಕ. ಜಾಗತೀಕರಣದ ಓಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯತೆ ಮರೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತ ನಾಗರಿಕರ ಮೇಲಿದೆ. ಭಾಷಾ ಚಳವಳಿ ಎಂದರೆ ಪರಭಾಷೆಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ದೀಪ ಆರಿಹೋಗದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ-ನಷ್ಟದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯ.

ಬರಹ:

- ಕಿರಣ್  ದಾನಿ   (ರಣಗಲ್ ನ್ಯೂಸ್ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರು)

All Rights Reserved: The complete rights of this column belong to 'RanagalNewz'. Republishing parts or the entirety of this article without prior permission is unlawful. Copyright © 2026