ಹಸು ತನಗಾಗಿ ಹಾಲು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಪರಹಿತವೇ ಪರಮಧರ್ಮ: ಮರಗಳು, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು: ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯ ಸಾಕಾರಮೂರ್ತಿಗಳು

ಮಾನವನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದಾಗ, ಅಧಿಕಾರ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥದ ಬೆನ್ನತ್ತಿದ ನಾಗರಿಕತೆಗಳು ಕಾಲದ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿರುವುದು ನಮಗೆ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲತತ್ವವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಜೀವಕೋಟಿಯು ನಿಸ್ವಾರ್ಥದ ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಸರ್ಗದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಲನವಲನವೂ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮಹತ್ತರವಾದ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಿದೆ.

'ಪರಹಿತವೇ ಪರಮಧರ್ಮ' ಎಂಬ ಉಕ್ತಿ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಅಲಂಕಾರವಲ್ಲದೆ; ಬದುಕಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮಂತ್ರ. ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ತಾವೇ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಅವು ನೀಡುವ ಫಲಗಳು ನಮಗಾಗಿ ಮೀಸಲು. ಈ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಳಿವಿಲ್ಲದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಮರವು ತನಗಾಗಿ ಹಣ್ಣನ್ನು ಹೊರುವುದಿಲ್ಲ; ನದಿ ತನಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹಸು ತನಗಾಗಿ ಹಾಲು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಚಲವಾದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಮರವು ಬಿಸಿಲನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ತಂಪಾದ ನೆರಳು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಬೇರೆಯವರ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂದರ್ಥ.

ಮರಗಳು ಬೇರುಗಳ ಮೂಲಕ ಇತರ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ 'ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್' ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಇದನ್ನು 'ವೃಕ್ಷಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರ' ಎನ್ನಬಹುದು. ಇಂತಹ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿಯೂ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನದಿಗಳು ಉಗಮಸ್ಥಾನದಿಂದ ಸಾಗರದವರೆಗೆ ಹರಿಯುವಾಗ ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಜೀವಾಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ನದಿಗಳು ಒಣಗಿದರೆ ನಾಗರಿಕತೆಗಳು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಇತಿಹಾಸದ ಪಾಠ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮನುಷ್ಯ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನದಿಗಳನ್ನು ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನದಿಗಳ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕಲುಷಿತ ನೀರನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ವಿಷಾದನೀಯ.

ಹಸುಗಳನ್ನು 'ಗೋಮಾತೆ' ಎಂದು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವೂ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಕೃಷಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ 'ಪರಹಿತ' ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಸುವಿನ ಸಗಣಿಯನ್ನು ಗೊಬ್ಬರವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬದುಕು ಸುಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿಸರ್ಗದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪರಾವಲಂಬಿಗಳು ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಾಗ, ಪರಹಿತ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತದೆ. ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಎಂದರೆ ದಾನ ಮಾಡುವುದಲ್ಲದೆ; ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಮಾಜದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿ.

ಹಿರಿಯ ಚಿಂತಕರ ಅಭಿಮತದಂತೆ, ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಇರುವುದು ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ. ಪ್ರಕೃತಿಯು ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಗಾಳಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಆಹಾರವು ನಿಸ್ವಾರ್ಥದ ಸಂಕೇತಗಳಾದರೆ, ಮನುಷ್ಯನಾದ ನಾವು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಏನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ.

ಪರೋಪಕಾರದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನಿಗೆ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯೇ ದೊಡ್ಡ ಬಹುಮಾನ. ಈ ತತ್ವವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಕಹಿ ಭಾವನೆಗಳು ದೂರವಾಗಿ, ಶಾಂತಿಯುತವಾದ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪರಿಹಾರ ಸಾಲದು; ನಿಸರ್ಗದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಮಾನವೀಯ ಗುಣವೇ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ.

ಮೂಲ; 

ಶ್ರೀ ಸುಬುದೆಂದ್ರ ತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಪಾದಂಗಳವರು, ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳು ಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಮಠ, ಮಂತ್ರಾಲಯ.

ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಬರಹ

All Rights Reserved: The complete rights of this column belong to 'RanagalNewz'. Republishing parts or the entirety of this article without prior permission is unlawful. Copyright © 2026