ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಇಂದಿನ ನೈಜ ಸ್ಥಿತಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಆತಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಇಲಾಖಾ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವನ್ನು
ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ.
·
ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆಡಳಿತ
ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಜ್ವಲಂತವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ರೋಗವೆಂದರೆ ಕೆಂಪು ಪಟ್ಟಿಯ
(ರೆಡ್ ಟೇಪಿಸಂ) ಜಡತ್ವ. ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆದಾಗ ತಕ್ಷಣವೇ ಚಲಿಸಬೇಕಾದ ಆಡಳಿತ
ಯಂತ್ರವು, ಕಾಗದದ ಫೈಲುಗಳ ಸಾಗಣೆಯಲ್ಲೇ ಇಡೀ
ಜೀವಾವಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಬಿಡುವಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ತನಿಖಾ ವರದಿಯು
ಮಹಿಳಾ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆ ಅಥವಾ ಕಾನೂನು ಸಚಿವಾಲಯವನ್ನು ತಲುಪಲು ವಾರಗಳೇ ಉರುಳುತ್ತವೆ. ಈ ಕಾಗದದ
ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮಂದಗತಿಯು ಕೇವಲ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ
ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯ ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆಯನ್ನೇ ಚಿವುಟಿ ಹಾಕುತ್ತದೆ. ತಳಮಟ್ಟದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು
ಫೈಲಿನ ಸಾಗಣೆಯೂ ಆಮೆಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದರಿಂದ, ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ
ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲು ಅಥವಾ ತಲೆಮರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ದಾರಿ
ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವಿಳಂಬ ಧೋರಣೆಗೆ ಇಲಾಖೆಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ
ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಬೇಕಿದೆ. ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷತೆ ಎಂಬುದು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಇಲಾಖೆಯ ಸ್ವತ್ತಲ್ಲ, ಅದು ಇಡೀ ಸರ್ಕಾರದ ಜಂಟಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಇಂದಿನ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇಲಾಖೆಯೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಮಹಾಗೋಡೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ
ದ್ವೀಪಗಳಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಗೃಹ ಇಲಾಖೆ, ಆರೋಗ್ಯ
ಇಲಾಖೆ ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತು ಆಲೋಚಿಸುವ ಅಥವಾ ಜಂಟಿ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯನ್ನು
(ಟಾಸ್ಕ್ ಫೋರ್ಸ್) ರಚಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸುವ ಯಾವುದೇ ಗಂಭೀರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಮ್ಮ
ಮುಂದಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ಇಲಾಖೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇಂತಹ ಜಂಟಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಕೊರತೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಆಗ ಅಪರಾಧ ಎಸಗುವ ಕೃತ್ಯಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಾರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಯು ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆಯ ಬಸ್ಗಳ ಸಂಚಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದರೆ, ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರ ಗಸ್ತು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲಾಖೆಗಳ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ
ಸಮನ್ವಯತೆ ಸಾಧಿಸದ ಕಾರಣ, ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು
ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಗೊಂದಲ ಇಂದಿಗೂ ಬಗೆಹರಿದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ
ಅತ್ಯಂತ ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಲೋಪದೋಷಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ
ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರುವ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯದ
ಪ್ರಕರಣವೊಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದಾಗ, ಇಲಾಖೆಗಳು
ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳು
ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯು ನಗರ ಪಾಲಿಕೆಯನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರೆ, ಪಾಲಿಕೆಯು ತನಗೆ ಅನುದಾನ ಬಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹಣಕಾಸು ಇಲಾಖೆಯ ಕಡೆಗೆ ಕೈತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ
ರೀತಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೇ
ಉಖಾಡುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆದಾಗ ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈಫಲ್ಯ
ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿನ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಒದಗಿಸಿದ ಇಲಾಖೆಗಳದ್ದೂ ಸಮಾನ
ಪಾತ್ರವಿರುತ್ತದೆ. ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ವರದಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಚಾಳಿಯನ್ನು
ಬಿಟ್ಟು, ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವವನ್ನು (ಅಕೌಂಟೆಬಿಲಿಟಿ)
ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕಾದ ಕಾಲ ಮೀರಿದೆ. ಹಿರಿಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತಕರ ಆಳವಾದ
ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಇಲಾಖೆಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ "ಮಾಹಿತಿ
ವಿನಿಮಯದ ಕಂದಕ" (ಕಮ್ಯುನಿಕೇಶನ್ ಗ್ಯಾಪ್) ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗದಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ
ಪ್ರಧಾನ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯು ನೀಡುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವರದಿ ಮತ್ತು ವಿಧಿವಿಜ್ಞಾನ
ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ (ಫೋರೆನ್ಸಿಕ್) ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಗೃಹ ಇಲಾಖೆಯ ಕೈ ಸೇರಲು ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಯಬೇಕಾದ
ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕಂದಕವು ಇಡೀ ನ್ಯಾಯದಾನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹಳಿ
ತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಜ್ಞರ ವರದಿಗಳು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮಹಿಳಾ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಒಂದು ಇಲಾಖೆಯ
ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಇಲಾಖಾ ಕ್ರಾಸ್-ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ
ಮಾರ್ಪಡಿಸಬೇಕು. ಧಾವಂತದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಲಾಖೆಗಳ ಮಾಹಿತಿ ಜಾಲಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು
ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರದಿದ್ದರೆ, ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಸಡಿಲತೆಯ ಲಾಭ
ಸಿಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ತನಿಖೆಯು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ವಿಳಂಬವಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು, ಘಟನೆ ನಡೆದ 30 ದಿನಗಳ ಒಳಗಾಗಿ ಚಾರ್ಜ್ ಶೀಟ್
(ಆರೋಪಪಟ್ಟಿ) ಸಲ್ಲಿಕೆಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವುದು. ಇದು ನ್ಯಾಯದಾನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು
ತ್ವರಿತಗೊಳಿಸಿ ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣದ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೇ ಇಲಾಖೆಯ
ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ವಹಿಸಿ, ಆ ಮೂಲಕ ಮಹಿಳೆಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಅಂತಹ
ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕಠಿಣ ಶಿಸ್ತು ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳನ್ನು ಹೂಡುವುದು. ಇದು
ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ
ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತದೆ.
ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ಸಂತ್ರಸ್ತರು ಅಥವಾ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಅಪರಾಧಿಗಳ
ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಅಂಜದೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸಾಕ್ಷಿ ನುಡಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಅವರಿಗೆ ಬಿಗಿ
ಕಾನೂನು ರಕ್ಷಣೆ ಒದಗಿಸುವುದು. ಇದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣವು ಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಮತ್ತು
ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಲು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ಪೊಲೀಸ್, ಸಾರಿಗೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ, ಪರಸ್ಪರ ಮಾಹಿತಿ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಒಂದೇ ಸೂರಿನಡಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು.
ಇಲಾಖೆಗಳ ನಡುವಿನ ಮೌನ ಮತ್ತು ಅಂತರವನ್ನು ಮುರಿದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಹಿಳಾ ರಕ್ಷಣೆಯು
ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಕಾಗದದ ಮೇಲಿರುವ ಕಾನೂನುಗಳ ಬದಲಾಗಿ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ
ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಸಮಗ್ರ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಗಳಾಗಿವೆ.
- ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂದೇಶ: ಇಲಾಖೆಗಳ ಆಮೆಗತಿಯ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಗೆ ಕಠಿಣ ಚಾವಟಿ ಬೀಸಬೇಕು. ಇಲಾಖೆಗಳ ನಡುವೆ
ಸಮನ್ವಯತೆ ಸಾಧಿಸದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಕು.
- ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ತಾಂತ್ರಿಕ
ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು.
- ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಸಂದೇಶ: ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷತೆ ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲ, ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನ ಕರ್ತವ್ಯ. ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗೆ
ನೆರವಾಗುವ ಮೂಲಕ ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕಿದೆ.
- ಆಧುನಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮುಕ್ತ ಚಲನೆಗೆ ಹಲವು ಅಡ್ಡಿಗಳಿದ್ದು, ಕಾಗದದ ಮೇಲಿರುವ ಬಿಗಿ ಕಾನೂನುಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನವು ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ
ನಿರಾಶಾದಾಯಕವಾಗಿದೆ.
ರಕ್ಷಣಾ
ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಆಮೆಗತಿಯ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ತಳೆದಿದೆ, ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷತೆಯು ಕೇವಲ ಪೊಲೀಸರ ಕೆಲಸವಲ್ಲ ಎಂಬ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಬೇಕಿದೆ. ದೂರು
ಸ್ವೀಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ವಿಳಂಬವು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ, ದೂರು ದಾಖಲಾದ ತಕ್ಷಣ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ಅವಶ್ಯಕ. ಇಲಾಖೆಗಳ ನಡುವೆ
ಕಮ್ಯುನಿಕೇಶನ್ ಗ್ಯಾಪ್ ಅಥವಾ ಮಾಹಿತಿ ವಿನಿಮಯದ ಕೊರತೆ ಇದ್ದು, ಇದನ್ನು
ತಕ್ಷಣ ನಿವಾರಿಸಿ ಮಹಿಳಾ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕ್ರಾಸ್-ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಲ್ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ
ಮಾಡಬೇಕು. ತ್ವರಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಎಳೆಯುವ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳಿಂದ ನ್ಯಾಯದಾನ
ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲಮಿತಿಯೊಳಗೆ ತೀರ್ಪು
ಬರಬೇಕು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಮತ್ತು ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ
ಕಡ್ಡಾಯ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಅಳವಡಿಕೆ ಹಾಗೂ ಖಾಸಗಿ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಜಿಪಿಎಸ್ ಟ್ರ್ಯಾಕಿಂಗ್
ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಬೇಕು. ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷ ಮುಕ್ತ 24/7 ಸಹಾಯವಾಣಿಗಳು, ಸುರಕ್ಷಿತ ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು
ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದವರಿಗೆ ಆಪ್ತಸಮಾಲೋಚನೆ ಒದಗಿಸುವ ಸಾಂತ್ವನ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಸೈಬರ್ ದೌರ್ಜನ್ಯ ತಡೆಯಲು ನಿರಂತರ ನಿಗಾ, ಮತ್ತು
ತುರ್ತು ರಕ್ಷಣಾ ಆ್ಯಪ್ಗಳು (SOS Apps) ತಳಮಟ್ಟದ ಫೋನ್ಗಳಲ್ಲೂ
ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಂತಿರಬೇಕು. ಪೊಲೀಸ್, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಇಲಾಖೆಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ 'ಏಕೀಕೃತ
ಇಲಾಖಾ ಡ್ಯಾಶ್ಬೋರ್ಡ್' ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಸಿಸಿಟಿವಿ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (AI) ಬಳಸಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಹತ್ತಿರದ
ಚಿರತೆ (Cheetah) ವಾಹನಕ್ಕೆ ಅಲರ್ಟ್ ಹೋಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ
ಮಾಡಬೇಕು. ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆ ತರಬೇತಿ, ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಂಗ ಸಮಾನತೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಪುರುಷರಿಗೆ ಕೌನ್ಸೆಲಿಂಗ್ ನೀಡುವ
ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸನ್ಸೇಷನಲಿಸಂ
ಬಿಟ್ಟು ಸಂತ್ರಸ್ತರ ಗುರುತು ಗೌಪ್ಯತೆ ಕಾಪಾಡಬೇಕು, ಸಾರ್ವಜನಿಕರು
ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗದೆ ನೆರವಾಗಬೇಕು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೀದಿ
ದೀಪಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ವಾರ್ಡ್ ಸಮಿತಿಗಳ ಸಕ್ರಿಯತೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
- ಕಾಗದದ ಫೈಲುಗಳ ಸಾಗಣೆಯ ಆಮೆಗತಿಯಿಂದಾಗಿ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ
ತಕ್ಷಣದ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಲಾಖೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದ್ವೀಪಗಳಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದು, ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಜಂಟಿ ಟಾಸ್ಕ್ ಫೋರ್ಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ
ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಲೋಪದೋಷಗಳು ಎದುರಾದಾಗ ಇಲಾಖೆಗಳು ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸುವ ಮೂಲಕ
ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವದಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ತಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ, ವೈದ್ಯಕೀಯ, ಪೊಲೀಸ್ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಇಲಾಖೆಗಳ
ನಡುವಿನ ಕಮ್ಯುನಿಕೇಶನ್ ಗ್ಯಾಪ್ ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ವರದಾನವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಹಿಳಾ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು
ಕೇವಲ ಪೋಲೀಸರ ಕೆಲಸವೆನ್ನದೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇಲಾಖೆಯ ಕಡ್ಡಾಯ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ
ಮಾಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ.
ಬರಹ:
- ಕಿರಣ್ ದಾನಿ (ರಣಗಲ್ ನ್ಯೂಸ್ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರು)
All Rights Reserved: The
complete rights of this column belong to 'RanagalNewz'.
Republishing parts or the entirety of this article without prior permission is
unlawful. Copyright © 2026