ರಾಜ್ಯದ ಅಕ್ಷರ ದಾಸೋಹಿಗಳು ಸಮಾಜದ ಬುನಾದಿ: ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರ ಬವಣೆಗಳ ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಅವಲೋಕನ.
ಪೂರ್ತಿ ಸುದ್ದಿಗಾಗಿ ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ 👇
ಭಾರತದಂತಹ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಭವಿಷ್ಯದ ಪ್ರಜೆಗಳ
ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುವುದು ಅಂಗನವಾಡಿ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ. 'ಮಕ್ಕಳೇ ದೇಶದ ಆಸ್ತಿ' ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಅಕ್ಷರಶಃ ಪಾಲಿಸುವ,
ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ
ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವರು ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಮತ್ತು ಸಹಾಯಕಿಯರು. ಆದರೆ, ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಈ ಮಹತ್ತರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ನೌಕರ ವರ್ಗದ ಬದುಕು ಮಾತ್ರ
ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳ ನಡುವೆ ತೂಗಾಡುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನೇ
ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ವೇತನ, ಕೆಲಸದೊತ್ತಡ ಮತ್ತು ಸೌಲಭ್ಯಗಳ
ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಧೋರಣೆಗಳು, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರದ ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಿದೆ.
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ
ಮತ್ತು ತಾಯಂದಿರ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಣೆಗಾಗಿ 1975ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ 'ಸಮಗ್ರ
ಶಿಶು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸೇವಾ ಯೋಜನೆ' (ICDS) ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿದೊಡ್ಡ
ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ 'ಅಂಗನ'
ಎಂದರೆ ಮನೆ ಅಥವಾ ಅಂಗಳ. ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಗುವಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯದ
ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಈ ನೌಕರರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಈ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಇಲಾಖೆಯ ಶಾಖೆಗಳಾಗಿರದೆ, ಹಳ್ಳಿಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ
ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡವು. ಆದರೆ, ಈ ಸೇವೆಗೆ
ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾದ ವೇತನ ಮತ್ತು ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಗದೆ, ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದರ ಕನಿಷ್ಠ ಪಾಲಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿರುವುದು
ಅಮಾನವೀಯವಾಗಿದೆ. ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕಾದದ್ದು 'ಗೌರವಧನ' ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ. ಸರ್ಕಾರ ಇವರನ್ನು
ನೌಕರರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಸ್ವಯಂಸೇವಕರೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕನಿಷ್ಠ
ವೇತನದ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ದೂರವಿರಿಸಿದೆ. ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅತಿ
ಕಡಿಮೆ ಗೌರವಧನ ಪಡೆದು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಬದುಕು ಸವಾಲಿನಿಂದ
ಕೂಡಿದೆ. ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರದ ಪಿಂಚಣಿ ಇಲ್ಲ, ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆ ಇಲ್ಲ,
ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯಿಲ್ಲ. ಇವರ ಸೇವೆಯು ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿರದೆ,
ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳ ಮಾಡುವುದು, ಪಲ್ಸ್ ಪೋಲಿಯೋ ಅಭಿಯಾನ,
ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಗೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ
ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ, ಇವರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಗೌರವ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ
ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ. ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಮಕ್ಕಳ ಲಾಲನೆ ಪಾಲನೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ
ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲೀಕರಣದ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ, ಆ್ಯಪ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಹಿತಿ
ದಾಖಲಿಸುವುದು, ದೈನಂದಿನ ವರದಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ಇವರ
ಕಾರ್ಯಭಾರವನ್ನು ದುಪ್ಪಟ್ಟುಗೊಳಿಸಿದೆ. ಸಾಕ್ಷರತೆ ಇಲ್ಲದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆ್ಯಪ್ಗಳ
ಮೂಲಕ ಮಾಹಿತಿ ತುಂಬುವುದು ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ,
ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಿರುವ ಅನೇಕ ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಸಾಹಸದ ಕೆಲಸವೇ ಸರಿ. ಇಲಾಖೆಯ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳ ಒತ್ತಡ,
ಸ್ಥಳೀಯರ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ
ಇವರು ನಲುಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಸಂವಿಧಾನ 'ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನ' ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ದಶಕಗಳಿಂದ
ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ನೌಕರರನ್ನಾಗಿ
ಪರಿಗಣಿಸದಿರುವುದು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಲೋಪವಾಗಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಹಲವು
ತೀರ್ಪುಗಳು ಕಾರ್ಮಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದರೂ, ರಾಜ್ಯ
ಸರ್ಕಾರಗಳು ಬಜೆಟ್ನ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಈ ನೌಕರರ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿವೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೆ ಇರಬೇಕಾದದ್ದು, ಆದರೆ
ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯದ ಹಕ್ಕಿಗಿಂತ ಶೋಷಣೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯದ
ಹಳ್ಳಿಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೇಬಿನಿಂದ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಅಂಗನವಾಡಿ
ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿವೆ.
ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೀವದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ದುಡಿದ ನೌಕರರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಸಾಂಕೇತಿಕ
ಪ್ರಶಂಸೆಗಳೇ ಹೊರತು, ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ
ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟಾವಧಿ ಮುಷ್ಕರಗಳು, ಸರ್ಕಾರದ
ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿವೆ. ಅವರ ಕೂಗಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡದೆ, ಬಲವಂತವಾಗಿ
ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗುವಂತೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡುವುದು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರವು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಗೌರವಧನ ಹೆಚ್ಚಳ
ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಂಶವಾದರೂ, ಅದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಏರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತಾಳೆ ಹಾಕುವ
ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಅಂಗನವಾಡಿ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು
ಖಾಸಗೀಕರಣದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಹುನ್ನಾರಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲಸದ ಭದ್ರತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಈ ವೃತ್ತಿಯ
ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೇ ಕುಂದಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅನುಭವಿ ನೌಕರರು ನಿವೃತ್ತರಾದಾಗ ಅವರ ಜಾಗಕ್ಕೆ
ಹೊಸಬರನ್ನು ನೇಮಿಸುವಾಗಲೂ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಕೊರತೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಕ್ರಿಯಾ ಯೋಜನೆ
ಮತ್ತು ದೃಢ ಸಂದೇಶ; ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ 'ಬಿ' ಅಥವಾ 'ಸಿ' ಗ್ರೂಪ್ ನೌಕರರೆಂದು
ಪರಿಗಣಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ: ಪಿಂಚಣಿ ಯೋಜನೆ (Pension), ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆ ಮತ್ತು ಉಚಿತ
ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು.
ಡಿಜಿಟಲ್ ಸರಳೀಕರಣ: ಆ್ಯಪ್ಗಳ ಅತಿಯಾದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರ
ಕೆಲಸದೊತ್ತಡಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಹಾಯಕರನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗನವಾಡಿ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೂ ಸುಸಜ್ಜಿತ ಕಟ್ಟಡ, ಶುದ್ಧ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಮತ್ತು ಶೌಚಾಲಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕರ್ತವ್ಯ.
ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರು ನಾಳೆಯ ಭಾರತವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು. ಅವರನ್ನು ವೋಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಥವಾ ಇಲಾಖೆಯ ಯಂತ್ರದಂತೆ ನೋಡದೆ, ಅವರ ಮಾನವೀಯ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಇವರ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಹಸಿವು ನಾಡಿನ ಭವಿಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಸಮಾಜವು ಜಾಗೃತಗೊಂಡು ಈ ನೌಕರರ ನ್ಯಾಯಯುತ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಇದಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರ ಕೂಡಲೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು, ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ವರ್ಗದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸುಗಳು ಭ್ರಮೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
ಅಧಿಕಾರಯುತ
ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಕನ್ನಡಿ: ವಾಸ್ತವದ ಮೌನ; ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 66,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಗನವಾಡಿ ಕೇಂದ್ರಗಳು
ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಸುಮಾರು 1.30
ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಮತ್ತು ಸಹಾಯಕಿಯರು ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು ಮಕ್ಕಳ
ಪಾಲನೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ತಾಯಂದಿರ ಆರೋಗ್ಯ, ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ
ವಿತರಣೆ, ಲಸಿಕಾ ಅಭಿಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಬಹುತೇಕ ಸಣ್ಣ-ಪುಟ್ಟ
ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ, ದಿನದ
7-8 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಸಿಗುತ್ತಿರುವ
ಗೌರವಧನ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಲದಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ
ಸಾವಿರಾರು ನೌಕರರ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಕಿಅಂಶವೇನೆಂದರೆ, ಕಳೆದ
ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇಕಡಾ 50ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು
ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೂ, ಇವರ ಗೌರವಧನದಲ್ಲಿನ ಏರಿಕೆ ಕೇವಲ ನಗಣ್ಯವಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ
ರಸ್ತೆಗಿಳಿದಿರುವ ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರ ಕೂಗು ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹೋರಾಟವಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರವು ಡಿಜಿಟಲೀಕರಣದ
ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಆ್ಯಪ್ಗಳ ಮೂಲಕ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತಿದೆ. ಶೇಕಡಾ
80ರಷ್ಟು ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದವರಾಗಿದ್ದು, ಅವರಿಗೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನೀಡದೆ, ತಕ್ಷಣವೇ
ಇ-ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದು ಮಾನಸಿಕ ಶೋಷಣೆಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ
ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರಕಾರ, ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು
ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆ (ILO) ಶಿಫಾರಸು
ಮಾಡಿದ ಕನಿಷ್ಠ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಕೂಡ ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಯುತ ಪರಿಹಾರಗಳು; ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಗೌರವಧನ ಹೆಚ್ಚಳವಲ್ಲ, ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಬದಲಾವಣೆ: ಅಂಗನವಾಡಿ
ನೌಕರರನ್ನು 'ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರು' ಎಂದು
ಪರಿಗಣಿಸುವ ಕುರಿತು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ
ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. 'ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಹಿತೆ'ಯ
ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ ಭತ್ಯೆಯನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುವ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ರಾಜ್ಯ
ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಸಮಾಜದ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ವರ್ಗದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ಒದಗಿಸುವ
ಇವರು, ತಾವೇ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುವಂತಾಗಬಾರದು. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ವೇತನ
ನೇರವಾಗಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಗೆ ಜಮೆಯಾಗುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ
ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಚಿತ ವಿಮೆ ನೀಡಬೇಕು. ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ 'ಕೆಲಸದ ಸಮಯ'ದ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಹೆಚ್ಚುವರಿ
ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ವಹಿಸುವಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಭತ್ಯೆಯನ್ನು (Incentives)
ನೀಡುವ ನಿಯಮವನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಖಾಸಗೀಕರಣದ ಭೀತಿಯನ್ನು
ಹೋಗಲಾಡಿಸಿ, ಅಂಗನವಾಡಿ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರವೇ ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು.
ನಿವೃತ್ತಿ ಹೊಂದಿದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕುಟುಂಬದ ಅರ್ಹ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ
ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರ ಹೋರಾಟ ನಾಡಿನ ಆರೋಗ್ಯದ ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ
ನಡೆದಿರುವ ದಾಳಿಯ ವಿರುದ್ಧದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರ ಕೂಡಲೇ ಈ ನೌಕರರನ್ನು 'ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳುವ ಶಿಕ್ಷಕರಂತೆಯೇ' ಗೌರವಯುತವಾಗಿ
ಕಾಣಬೇಕು. ನ್ಯಾಯಯುತ ವೇತನ ಮತ್ತು ಘನತೆಯುಳ್ಳ ಕೆಲಸದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಕಲ್ಯಾಣ
ರಾಜ್ಯದ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇವರ
ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಹೂಡಿಕೆ ನಾಳೆಯ ಸಮಾಜದ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಹೂಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಸಂವಿಧಾನದ ತತ್ವಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕ
ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ 'ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನ' (Equal Pay for Equal Work) ಎಂಬುದು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು. ಸಂವಿಧಾನ "ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನ"ವನ್ನು
ನೇರವಾಗಿ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ (Part III) ಸೇರಿಸಿಲ್ಲವಾದರೂ, ರಾಜ್ಯ ನಿರ್ದೇಶಕ ತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ (Directive
Principles of State Policy) ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ:
- ಅನುಚ್ಛೇದ 39(d): ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಇಬ್ಬರಿಗೂ
ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವುದು ರಾಜ್ಯದ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಸಂವಿಧಾನದ ಈ
ವಿಧಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.
- ಅನುಚ್ಛೇದ 14: ಕಾನೂನಿನ ಮುಂದೆ ಸಮಾನತೆ. ಒಂದೇ ರೀತಿಯ
ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರಮವನ್ನು ಬೇಡುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ
ವಿಭಿನ್ನ ವೇತನ ನೀಡುವುದು ಸಂವಿಧಾನದ 14ನೇ ವಿಧಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ
ಬರುವ 'ಸಮಾನತೆಯ ಹಕ್ಕು'ನ
ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು
ಬಳಸುವ ಅತಿದೊಡ್ಡ 'ಕಾನೂನಿನ ಪರದೆ' ಎಂದರೆ "ಸ್ವಯಂಸೇವಕ" ಎಂಬ ಪದ. ಸರ್ಕಾರ ಇವರನ್ನು 'ಪೂರ್ಣಕಾಲಿಕ
ನೌಕರರು' ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೆ 'ಗೌರವಧನ ಪಡೆಯುವ
ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು' ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿದೆ. ಈ ಕಾನೂನಿನ ತಾಂತ್ರಿಕತೆ,
'ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನ'ದ ತತ್ವ ಈ ನೌಕರರಿಗೆ
ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾದವನ್ನು ಮಂಡಿಸಲು ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.
- ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ನಿಲುವು: ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತನ್ನ ಹಲವು ಐತಿಹಾಸಿಕ ತೀರ್ಪುಗಳಲ್ಲಿ
(ಧೀರೇಂದ್ರ ಚಾಮ್ಲಿ ವರ್ಸಸ್ ಯೂನಿಯನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ), ಕೆಲಸದ ಸ್ವರೂಪ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದಾಗ ನೇಮಕಾತಿ
ವರ್ಗೀಕರಣದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ವೇತನದಲ್ಲಿ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುವುದು ಅಸಂವಿಧಾನಿಕ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.
ಆದರೆ, ಈ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರಿಗೆ
ಅನ್ವಯಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಬಜೆಟ್ ಕೊರತೆಯ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಿವೆ.
ಶೋಷಣೆಯ ಸ್ವರೂಪ; ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನದ ತತ್ವವನ್ನು ವೇತನದ ಮೊತ್ತಕ್ಕೆ
ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು ಒಬ್ಬ ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಕೆಲಸ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ವಿತರಣೆ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಬೋಧನೆ,
ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲ
ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನೌಕರನಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಪೂರ್ಣ ವೇತನ ಮತ್ತು ಪಿಂಚಣಿ ನೀಡಿದರೆ, ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರಿಗೆ
ಮಾತ್ರ 'ಗೌರವಧನ' ನೀಡುವುದು ತಾರತಮ್ಯದ
ಪರಮಾವಧಿ. ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನ ಎಂದರೆ ತಿಂಗಳ ಸಂಬಳವಲ್ಲ, ಕೆಲಸದ
ಭದ್ರತೆ, ನಿವೃತ್ತಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯೂ ಸೇರಿದೆ.
ಇವುಗಳಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಸಂವಿಧಾನದ 21ನೇ ವಿಧಿಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ 'ಗೌರವಯುತ ಬದುಕಿನ ಹಕ್ಕು'ನ (Right to
Life with Dignity) ನೇರ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿದೆ.
ಪರಿಹಾರದ ಹಾದಿ; ಕಾನೂನಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ಈ ಕೆಳಗಿನ
ಕ್ರಮಗಳು ಅತ್ಯಗತ್ಯ:
- 'ಸ್ವಯಂಸೇವಕ' ಎಂಬ
ಹಳೆಯ ಪಾರಿಭಾಷಿಕ ಪದವನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟು, ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರನ್ನು 'ಇಲಾಖೆಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ನೌಕರರು' ಎಂದು ಮರು-ವರ್ಗೀಕರಿಸುವ
ಅಧಿಸೂಚನೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಬೇಕು.
- ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು (Minimum Wages Act) ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುವಂತೆ
ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವೇತನದ ಹಕ್ಕನ್ನು
ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು.
- ಕೆಲಸದೊತ್ತಡ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ
ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವೇತನ ರಚನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು
ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಥನೀಯ.
ಸಂವಿಧಾನ ನೀಡಿದ 'ಸಮಾನತೆ' ಎಂಬ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ, ಇಂದಿನ ಅಂಗನವಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ವೇತನ ತಾರತಮ್ಯದ ಕರಾಳ ವಾಸ್ತವವಿದೆ. ಈ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಕಾನೂನಿನ ಹೊಸ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಿಗಿಂತ, ಸರ್ಕಾರದ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮುಖ್ಯ. ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನವನ್ನು ನೀಡದ ಹೊರತು, ನಾವು ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಕಟ್ಟಡವು ಅಡಿಪಾಯವಿಲ್ಲದ ಗೋಡೆಯಂತೆ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ.
ICDS
ಸಮಗ್ರ ಶಿಶು
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸೇವಾ ಯೋಜನೆ (ICDS) ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ 1975ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿದೆ. ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು:
- ಇದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ತಾಯಂದಿರ ಆರೋಗ್ಯ, ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು
ಸುಧಾರಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
- ಇದು ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಇಂತಹ ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ
ಒಂದೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
- ಈ ಯೋಜನೆಯು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ 'ಅಂಗನವಾಡಿ' ಎಂಬ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
ILO
ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ
ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆ (International
Labor Organization). ಇದು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಶೇಷ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು:
- ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು
ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು, ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದು, ಸಾಮಾಜಿಕ
ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಂವಾದವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು ಇದರ
ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ.
- ಇದನ್ನು 1919 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.
- ಇದು ಸರ್ಕಾರಗಳು, ಮಾಲೀಕರು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತರುವ ಮೂಲಕ
ಕಾರ್ಮಿಕ ನೀತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ.
- ಇದು ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ನೀತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಹಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
- ಕಿರಣ್ ದಾನಿ, ಸಂಪಾದಕರು, ರಣಗಲ್ ನ್ಯೂಜ್. © ಸರ್ವ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲಾಗಿದೆ.
All Rights Reserved: The complete rights of this column belong to 'RanagalNewz'. Republishing parts or the entirety of this article without prior permission is unlawful. Copyright © 2026