ತಲ್ಲಣಿಸದಿರು ಕಂಡ್ಯ ತಾಳು ಮನವೇ

 ಎಲ್ಲರನು ಸಲಹುವನು ಇದಕೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ

ಕನಕದಾಸರು

ತಲ್ಲಣಿಸದಿರು ಕಂಡ್ಯ ತಾಳು ಮನವೇ: ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಲ್ಲಿ ದೈವೀ ಭರವಸೆಯ ಹುಡುಕಾಟ

ಮಾನವನ ಬದುಕು ಸದಾ ಒಂದು ರೀತಿಯ ತಲ್ಲಣ, ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ನಡುವೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಾಳೆಯ ಬದುಕಿನ ಭದ್ರತೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ ನಿಯಮವೊಂದನ್ನು ಮರೆತಾಗ ಅತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಾಗಿನೆಲೆಯ ಆದಿಕೇಶವರಾಯನ ಅಂಕಿತದಲ್ಲಿ ದಾಸರು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರುವ ಈ ಸಾಲುಗಳು, ಭಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲದೆ; ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಚಲ ನಿಯಮಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವ ಮಹಾನ್ ಜೀವನ ಪಾಠಗಳಾಗಿವೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಮೀರಿ, ಈ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಾಗ, ಮನಸ್ಸಿನ ತಲ್ಲಣಗಳು ಶಮನವಾಗಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.

ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮರಕ್ಕೆ ನೀರುಣಿಸುವವರು ಯಾರು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಆಳವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ ಅಥವಾ ಮಳೆ ನೀರು ಅದಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರಬಹುದು. ಆ ಮರವು ಅಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಪ್ರಕೃತಿಯು ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರ್ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಜ್ಞಾನದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು 'ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮತೋಲನ' ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ದಾಸರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಈ ಸಮತೋಲನದ ಹಿಂದೆ ಹೊಣೆಗಾರನಾದ ದೇವನೊಬ್ಬನಿದ್ದಾನೆ. ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನಂಬಿ ಕುಳಿತಾಗ, ಈ ಸಹಜ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಡವಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮೃಗ-ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಯಾರೂ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಅವುಗಳ ಬದುಕು ನಡೆದೇ ಇದೆ. ಸ್ವಾಮಿ ಅಥವಾ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಹಡೆದ ತಾಯಿಯಂತೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಲಹುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಬರಿಯ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ನಿರ್ವಹಣಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

ನೈಜ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರು ಮಾತ್ರವೇ ನಾಳೆಯ ಭಯವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿನ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ 'ನಿಯಂತ್ರಣದ ಭ್ರಮೆ'. ತಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವೇ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಸರ್ಗದ ಜೀವಸಂಕುಲಗಳು ಈ ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತವೆ.

ಕಲ್ಲಿನೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಪ್ಪೆಗೆ ಆಹಾರ ಒದಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಅಗೋಚರ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಇದು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದ ಸಂಗತಿ. ಮನುಷ್ಯನ ತಾರ್ಕಿಕ ಮೆದುಳು ಇದಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟರೆ ಸೋಲುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಗಾಧತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಕೆಲವು ಜೀವಿಗಳು ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಬದುಕಬಲ್ಲ (Hibernation) ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಆದರೂ, ಆ ಜೀವದ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವುದು ದೈವೀ ಸಂಕಲ್ಪದ ಪ್ರತೀಕ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ, ನಮಗೆ ತೊಂದರೆಗಳು ಎದುರಾದಾಗ, ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೆ ನಾವು ಪಾರಾಗುವ ದಾರಿಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ 'ಆದಿಕೇಶವರಾಯನ ಕೃಪೆ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವು ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ತಲ್ಲಣಿಸುವುದರಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರವರ ಬದುಕಿನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊರುವ ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದಾಗ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ತಲ್ಲಣಿಸದಿರು ಕಂಡ್ಯ ತಾಳು ಮನವೇ

ಎಲ್ಲರನು ಸಲಹುವನು ಇದಕೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ

ಬೆಟ್ಟದಾ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಾ ವೃಕ್ಷಕ್ಕೆ

ಕಟ್ಟೆಯನು ಕಟ್ಟಿ ನೀರೆರೆದವರು ಯಾರೋ

ಪುಟ್ಟಿಸಿದ ದೇವ ತಾ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗಿರಲು

ಗಟ್ಯಾಗೆ ರಕ್ಷಿಪನು ಇದಕೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ

 

ಅಡವಿಯೊಳಗಾಡುವ ಮೃಗ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ

ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಆಹಾರವಿತ್ತವರು ಯಾರೋ

ಹಡೆದ ಜನನಿಯ ತೆರದೆ ಸ್ವಾಮಿ ಹೊಣೆಗೀಡಾಗಿ

ಬಿಡದೆ ರಕ್ಷಿಪನಿದಕೆ ಸಂದೇಹ ಬೇಡ

 

ಕಲ್ಲಿನಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಗುವಾ ಕಪ್ಪೆಗೆ

ಅಲ್ಲಿ ಆಹಾರವನು ತಂದೀಯುವರ್ಯಾರೋ

ಬಲ್ಲಿದನು ಕಾಗಿನೆಲೆ ಆದಿಕೇಶವರಾಯ


ಮೂಲಕನಕದಾಸರು -

ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಬರಹ

- ಕಿರಣ್  ದಾನಿ   (ರಣಗಲ್ ನ್ಯೂಸ್ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರು)

All Rights Reserved: The complete rights of this column belong to 'RanagalNewz'. Republishing parts or the entirety of this article without prior permission is unlawful. Copyright © 2026


Post a Comment

Previous Post Next Post