ಭಕ್ತಿಯೆಂಬುದ ಮಾಡಬಾರದು,
ಕರಗಸದಂತೆ ಹೋಗುತ್ತ ಕೊರೆದು, ಬರುತ್ತ ಕೊಯ್ವುದು.
ಘಟಸರ್ಪನಲ್ಲಿ ಕೈದುಡುಕಿದಡೆ ಹಿಡಿವುದ ಮಾಬುದೆ
ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವಾ
~ ಬಸವಣ್ಣನವರು
ಬಸವಣ್ಣನವರ ಈ ವಚನವು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ
ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದಾದ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ನಿಖರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದೆ ಎಂಬುದು
ಸೋಜಿಗ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತಿಯೆಂಬುದು ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಬೇಕಿತ್ತು, ಇಂದು ಬಾಹ್ಯ ಆಡಂಬರದ ಮತ್ತು ಲಾಭದಾಯಕ ಉದ್ಯಮವಾಗಿ
ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಕರಗಸದಂತೆ ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದ
ಸಾತ್ವಿಕತೆಯನ್ನು ಕೊರೆದು, ತನ್ನ ಬೇಳೆ
ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಇಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡರಲ್ಲಿ ಮಿತಿಮೀರಿದೆ. ಭಕ್ತಿಯ ಬಲೆ ಬೀಸಿ,
ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಕ್ತರ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಕಸಿಯುವ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ದೊಡ್ಡ
ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಿಡುಗಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸರಕಿನಂತೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ವಿಶಿಷ್ಟ ಪೂಜೆಗಳು, ಹರಕೆಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸುಲಿಗೆಗಳು
ಗಡಿಯಿಲ್ಲದ ವ್ಯಾಪಾರವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿವೆ. ಭಕ್ತರ ಕಷ್ಟಗಳೇ ಇಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳ.
ಘಟಸರ್ಪನಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು
ತಾನೇ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಮೌಢ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ವಂಚನೆಗೊಳಗಾಗುವುದು ಖಚಿತ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ,
ವಾಸ್ತು ಮತ್ತು ಪವಾಡಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅಕ್ರಮಗಳು ಕಾನೂನಿನ ಕಣ್ಣು
ತಪ್ಪಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತಿವೆ.
ಹಲವಾರು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದಿರುವ ಜಾಲಗಳು
ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರನ್ನು ಹೇಗೆ ಶೋಷಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಆಶ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು
ಪೀಠಗಳು ಭಕ್ತರ ಆಸ್ತಿ-ಪಾಸ್ತಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸುವ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ
ವರದಿಯಾಗಿವೆ.
ಮನಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ
ಮೌಢ್ಯದ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿತ ವಂಚಕರು, ಭಕ್ತಿಯನ್ನು
ಒಂದು ಮದ್ದು ಅಥವಾ ರಕ್ಷಾಕವಚವಾಗಿ ಬಳಸಿ ಜನರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಭಕ್ತಿಯೆಂಬುದು ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಗೆ ಹೊರತು, ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಲ್ಲ. ವಚನಕಾರರು ಹೇಳಿದಂತೆ,
ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಭಕ್ತಿ ಕೂಡ ಕರಗಸವಿದ್ದಂತೆ, ಅದು
ಸ್ವತಃ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅರಿವನ್ನೇ ಕೊರೆದು ಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಯಾವುದೇ ಧಾರ್ಮಿಕ
ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಅಥವಾ ಪವಾಡಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕತೆ ಮತ್ತು ತರ್ಕವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನ ಕರ್ತವ್ಯ. (ವಿವೇಕವೇ
ಅಂತಿಮ ರಕ್ಷಣೆ) ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮನೋಭಾವವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇಂತಹ
ಅಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶೋಷಣೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಬರಹ:
- ಕಿರಣ್ ದಾನಿ (ರಣಗಲ್ ನ್ಯೂಸ್ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರು)
All Rights Reserved: The complete rights of this column belong to 'RanagalNewz'. Republishing parts or the entirety of this article without prior permission is unlawful. Copyright © 2026