||ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣಂ ಜಗಂ ಜ್ಯೋತಿ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಮನವೇ ಕರ್ಪೂರದಾರತಿ
||ಅನುದಿನ ಗುರುವಿನೊಳು
ಅನುರಾಗ ಭಕ್ತಿಯಲಿ ಜನನ ಮರಣ ರಹಿತ ಜಂಗಮಗೆ ಬೆಳಗಿರಿ
||ನಾನೀನೆಂಬುದ ಬಿಡಿರಿ
ಸದ್ಗುರು ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳೊಡನಾಡಿರಿಸ್ವಾನುಭವದ ಸುಖ ತಾನೇ ಕೈ ಸೇರುವುದು ಅನುಭವಿಸಿ
ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಮನವಿಟ್ಟು ಬೆಳಗಿರಿ
||ನಾನಾ ಜನ್ಮದ ಕತ್ತಲೆ
ಕಳೆದುಳಿದು ಬೇಗ ಮಾನವ ಜನ್ಮದ ಬೆಳಕಿನಲಿಹೀನ ವಿಷಯದಾಸೆ ಹಿಂದುಳಿದು ಗುರುವಿನ ಜ್ಞಾನವೇ
ಗತಿಯೆಂದು ಮನವಿಟ್ಟು ಬೆಳಗಿರಿ
||ಅಷ್ಟಾವರಣದ ಸ್ಥೂಲವ ಮಾನವ
ಜನ್ಮ ಹುಟ್ಟಿ ಬರುವುದೇ ದುರ್ಲಭಕೊಟ್ಟಾನೊ ಶಿವ ಎಮಗೆ ಮಾಡಿದ ಫಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನೆಸರು
ಶಿವನೆಂದು ಕರೆಯಿರಿ ||
"ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣಂ ಜಗಂ ಜ್ಯೋತಿ" ಎಂಬ ಈ ಭಾವಗೀತಾತ್ಮಕ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಸಾಲುಗಳು, ಬದುಕಿನ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ (ಮೌಲ್ಯ) ಸತ್ಯವನ್ನು
ತೆರೆದಿಡುತ್ತವೆ. ನಿರ್ಮಲವಾದ ಮನವೇ ಕರ್ಪೂರದಾರತಿಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂತರಂಗದ
ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಬಾಹ್ಯ ಆಡಂಬರದ ಆಚರಣೆಗಳಿಗಿಂತ, ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯ ಅರಿವೇ ಜ್ಯೋತಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
ಗೊಂದಲಮಯ
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಬಾಹ್ಯ ಬೆಳಕಿನ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಅಂತರಂಗದ
ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ. ಮಾನವನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ವಿಷಯಲಂಪಟತೆಯು ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯಿಂದ
ದೂರವಿರಿಸಿದೆ.
"ನಾನೀನೆಂಬುದ ಬಿಡಿರಿ" ಎಂಬ ಸಾಲು ಮಾನವನ ಅಹಂಕಾರದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನೇ
ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಅಹಂಕಾರವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ
ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅಡಚಣೆಯಾಗಿದೆ. ಅಹಂಕಾರವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಹರಿವು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಕನ್ನಡಿಯ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣು ಹಚ್ಚಿದಂತೆ, ಸತ್ಯದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು
ಮರೆಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಸದ್ಗುರುವಿನ
ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ದೊರೆಯಬೇಕೆಂದರೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥ
ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಇತಿಹಾಸದ ಹಲವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ದಾರ್ಶನಿಕರು ಅಹಂಕಾರದ
ವಿಸರ್ಜನೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳೊಡನೆ ಕಾಲ
ಕಳೆಯುವುದರಿಂದ ಅನುಭವದ ಸುಖ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಲಿಕೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು
ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ನಾನಾ
ಜನ್ಮಗಳ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕಳೆದು ಮಾನವ ಜನ್ಮದ ಬೆಳಕನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ದುರ್ಲಭವಾದ ಭಾಗ್ಯ.
ಅಷ್ಟಾವರಣದ ಸ್ಥೂಲವನ್ನು ಮಾನವ ಜನ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿರುವುದು, ನಮ್ಮ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ನಮಗಿರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಶಿವನೆಂಬುದು ಅಂತರಂಗದ ಚೇತನದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಅನೇಕ
ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸುವಂತೆ, ಮಾನವನು ತನ್ನ ಜನ್ಮದ
ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಮರೆತು ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ದಾಸನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಲು
ಗುರುವಿನ ಜ್ಞಾನವೇ ಏಕೈಕ ಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ
ಮತ್ತು ಸಮಾಜಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಕಾಣಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.
ದೀಪ
ಬೆಳಗುವುದು ಕೇವಲ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗದೇ; ಜ್ಞಾನದ ಅನುಸರಣೆಯಾಗಬೇಕು.
ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆ, ಸತ್ಯಸಂಧತೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು
ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜಂಗಮಗೆ ಬೆಳಗುವ ಮಂಗಳಾರತಿ. ಭೌತಿಕ ಸುಖಗಳಿಗಿಂತ ಮಾನಸಿಕ ಶಾಂತಿಯೇ ಜೀವನದ
ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕು.
ಮಂಗಳಾರತಿಯು
ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ನಿತ್ಯದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ,
ಪರರಿಗೆ ಮಾಡುವ ಸಹಾಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಬೇಕು. ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಅಳಿಸಿ
ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದೇ ಈ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಮರ್ಪಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಮೂಲ; ಕಡಕೋಳ ಮಡಿವಾಳಪ್ಪ
ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ
ಬರಹ;
- ಕಿರಣ್ ದಾನಿ (ರಣಗಲ್ ನ್ಯೂಸ್ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರು)
All Rights Reserved: The complete rights of this column belong to 'RanagalNewz'. Republishing parts or the entirety of this article without prior permission is unlawful. Copyright © 2026