ನದಿ ಜೋಡಣೆಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಸಹಮತ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ.

ನದಿ ಜೋಡಣೆ: ಮರುಭೂಮಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ನಾಡಿಗೆ ಜೀವದಾಯಕ ಸಂಜೀವಿನಿಯೇ?;

ಜಲಕ್ರಾಂತಿಯತ್ತ ಭಾರತ: ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪಥ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸುಗಳು;

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೊಪ್ಪಳದ ತುಂಗಭದ್ರಾ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ಕ್ರಸ್ಟ್ ಗೇಟ್ ಅಳವಡಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆ ರಾಜ್ಯದ ನೀರಾವರಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆಶಾಭಾವನೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಗೋದಾವರಿ-ಕೃಷ್ಣ-ಕಾವೇರಿ ನದಿಗಳ ಜೋಡಣೆಯು ಬರಪೀಡಿತ ನಾಡಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರವೆಂಬುದೇ ಆಶಯ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ಶತಮಾನದ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವದತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸರ್ ಅರ್ಥರ್ ಕಾಟನ್ ಅವರು ಸುಮಾರು 150 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ (19ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ) ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ನದಿಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಭಾರತದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ನದಿ ಜೋಡಣೆಯು ದಶಕಗಳಿಂದ ಒಂದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಮನುಕುಲದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಯೋಜನೆಗಳು ಒಂದು ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿವೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಇತ್ತೀಚಿನ ಹೇಳಿಕೆಯು ಈ ಚರ್ಚೆಗೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡಿದ್ದು, ಇದು ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ. ಕೃಷ್ಣಾ ಮತ್ತು ಗೋದಾವರಿ ನದಿಗಳ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರನ್ನು ಕಾವೇರಿಯಂತಹ ನದಿಗಳಿಗೆ ಹರಿಸುವುದರಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ ಮೂವತ್ತೈದು ದಶಲಕ್ಷ ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಭೂಮಿಗೆ ನೀರಾವರಿ ಸೌಲಭ್ಯ ಸಿಗಲಿದೆ ಎಂದು ಜಲ ತಜ್ಞರು ಅಂದಾಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಯೋಜನೆಯು ಜಲ ಮಂಡಳಿಯ ವರದಿಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರಬಲ್ಲದು. ನರ್ಮದಾದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ನದಿಗಳವರೆಗೆ ಜಾಲತಾಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದರಿಂದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇದು ರೈತರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ತರುವುದಲ್ಲದೆ, ದೇಶದ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ನೀರು ಎಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಭಾವವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ತಲುಪಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ.

ಕೇನ್-ಬೆತ್ವಾ ಯೋಜನೆಯು ದೇಶದ ಮೊದಲ ನದಿ ಜೋಡಣಾ ಯೋಜನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಪಟ್ಟಿ-ಸೀಮಾ ಯೋಜನೆಯು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಯಶಸ್ಸಿನ ಮಾದರಿ. ಗೋದಾವರಿ ನದಿಯ ನೀರನ್ನು ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿಗೆ ಹರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಬರಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ನೀರು ತಲುಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳು ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿವೆ.

ಅಂತರರಾಜ್ಯ ಸಹಕಾರ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ; ನದಿಗಳ ಜೋಡಣೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿರುವುದು ಅಂತರರಾಜ್ಯ ವಿವಾದಗಳು. ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪಥದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರೆತು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯು ರಾಜಕೀಯ ದಾಳವಾಗದೆ, ಜನರ ಬದುಕನ್ನು ಹಸನಾಗಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರ ಆಶಯ. ಯಾವುದೇ ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ಯೋಜನೆಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲಿನ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ನದಿ ಜೋಡಣೆಯು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರದ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ಪರಿಸರದ ಹಾನಿಯ ಬೆಲೆ ತೆತ್ತು ಮಾಡಲಾಗುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಸುಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ತಜ್ಞರ ವರದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಜಲಕ್ರಾಂತಿಯತ್ತ ಭಾರತ: ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪಥ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸುಗಳು; ಭಾರತದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ 'ನದಿ ಜೋಡಣೆ' ಎಂಬುದು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸಬಲ್ಲ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಕನಸು. ದಶಕಗಳಿಂದ ಈ ಕಲ್ಪನೆಯು ಬೌದ್ಧಿಕ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ನರ್ಮದಾ ಮತ್ತು ತಪತಿ ನದಿಗಳ ಜೋಡಣೆಯು ಭಾರತೀಯ ನೀರಾವರಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅಧ್ಯಾಯ. ದೇಶದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಈ ಎರಡು ನದಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕಾಗಿ ಕಳೆದ ಹಲವಾರು ದಶಕಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಸಮಿತಿಗಳು ಚರ್ಚಿಸಿವೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರವಾಹ ಮತ್ತು ಬರಗಾಲದ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ನಡುವೆ ಇರುವ ತೆಳುವಾದ ಗೆರೆಯನ್ನು ದಾಟುವಲ್ಲಿ ಈ ಚರ್ಚೆಗಳು ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿವೆ. ಈ ನದಿಗಳ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಭೌಗೋಳಿಕ ರಚನೆಯು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗೆ ಹೊಸ ಚೇತನ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದು ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಅನೇಕ ಸಮಿತಿಗಳು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ವರದಿಗಳು ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನದಿಗಳ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿನ ಪರಿಸರ ಸಮತೋಲನವನ್ನೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೆಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದಿವೆ.

ಡಾ. ಕೆ.ಎಲ್. ರಾವ್ ಕಂಡ ದಾರ್ಶನಿಕ ಕನಸು; ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಡಾ. ಕೆ.ಎಲ್. ರಾವ್ ಅವರ ಹೆಸರು ಅಜರಾಮರ. 1950ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ, ಭಾರತದ ಬರಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ನರಳಾಟವನ್ನು ಕಂಡ ಅವರು, ಗೋದಾವರಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕದ ಮೂಲಕ ದೇಶದ ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದರು. ಅವರ ಈ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯು ಇಂದಿನ ನದಿ ಜೋಡಣಾ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೂಲ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಗೋದಾವರಿಯ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರನ್ನು ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿಗೆ ಹರಿಸುವ ಅವರ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರವಾಹದ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವ ಗೋದಾವರಿಯ ನೀರು, ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿಯ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ರೈತರ ಪಾಲಿಗೆ ಜೀವಜಲವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಅವರ ಚಿಂತನೆಯು ಇಂದಿನ ಜಲತಜ್ಞರಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿದೆ.

ನಾಗಾರ್ಜುನ ಸಾಗರ ಯೋಜನೆಯು ಒಂದು ಅಣೆಕಟ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ನೀರಾವರಿ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು. ಈ ಯೋಜನೆಯ ನಿರ್ಮಾಣವು ನೀರಾವರಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲ ಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಇದು ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಯಿತು. ಈ ಯೋಜನೆಯ ಅನುಭವಗಳು ಇಂದು ನದಿಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವಾಗ ಎದುರಾಗಬಹುದಾದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿವೆ. ಅಣೆಕಟ್ಟುಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿನ ದಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿನ ಮಿತವ್ಯಯದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಈ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಗೋದಾವರಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾ ಜೋಡಣೆಯಂತಹ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಅನುಭವಗಳೇ ನಿಜವಾದ ಬಂಡವಾಳ.

  • ಈ ನದಿಗಳ ಜೋಡಣೆಗಾಗಿ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಹಲವು ಸಮಿತಿಗಳು ಚರ್ಚಿಸಿವೆ.
  • 1950ರ ದಶಕದಿಂದಲೇ ಡಾ. ಕೆ.ಎಲ್. ರಾವ್ ಅವರು ಈ ನದಿಗಳ ಜೋಡಣೆಯ ಮೂಲಕ ದೇಶದ ಬರವನ್ನು ನೀಗಿಸುವ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದರು.
  • ಅಣೆಕಟ್ಟುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ನೀರಾವರಿ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ನಾಗಾರ್ಜುನ ಸಾಗರ ಯೋಜನೆಯು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೈಲಿಗಲ್ಲು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಂದು ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಬಲ್ಲವು.

ಭಾರತದ ನದಿಗಳಲ್ಲಿನ ನೀರು ಅಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಪ್ರವಾಹ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ತೀವ್ರ ಬರ.

  • ಕೃಷ್ಣಾ ಮತ್ತು ಗೋದಾವರಿ ನದಿಗಳ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರನ್ನು ಕಾವೇರಿಯಂತಹ ನದಿಗಳಿಗೆ ಹರಿಸುವುದರಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ 35 ದಶಲಕ್ಷ ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಭೂಮಿಗೆ ನೀರಾವರಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ಅಂದಾಜಿಸಿದ್ದಾರೆ.
  • ನರ್ಮದಾದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣದ ನದಿಗಳವರೆಗೆ ಜಾಲತಾಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದರಿಂದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಉದಾಹರಣೆ

  • ದೇಶದ ಮೊದಲ ನದಿ ಜೋಡಣಾ ಯೋಜನೆ ಕೇನ್-ಬೆತ್ವಾ ಯೋಜನೆ. ಇದು ನದಿ ಜೋಡಣೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನ.
  • ಗೋದಾವರಿ ನೀರನ್ನು ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿಗೆ ಹರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಂಧ್ರದ ಬರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ನೀರು ತಲುಪಿಸಿರುವುದು ಈ ಜೋಡಣಾ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಪಟ್ಟಿ-ಸೀಮಾ ಯೋಜನೆಯ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮಾದರಿ.

ಸವಾಲುಗಳು

ನದಿ ಜೋಡಣೆ ಎಂದರೆ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಸಹಮತ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ.

  • ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ನದಿ ಜೋಡಣೆಯ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರ (ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿ) ಅಧ್ಯಯನ ಅಗತ್ಯ.
  • ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, (ಅಂತರರಾಜ್ಯ ವಿವಾದಗಳು) 'ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ' ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವಶ್ಯಕ.

 

ನದಿ ಜೋಡಣೆಯು ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಯಾಗದೆ, ಮುಂದಿನ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಬೇಕು. ತುಂಗಭದ್ರಾ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಂತಹ ಜೀವನದಿಗಳು ಗೇಟ್ ಮುರಿದು ನೀರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವ ಬದಲು, ಅತಿಯಾದ ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಬರದ ನಾಡಿಗೆ ಹರಿಸುವ ಕಾಲ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನೀರು ಉಳಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾದರೆ, ನದಿ ಜೋಡಣೆಯಂತಹ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಒತ್ತಾಯ ಉಂಟಾಗಬೇಕು.

ವರದಿ: 

- ಕಿರಣ್ ದಾನಿ, ಸಂಪಾದಕರು, ರಣಗಲ್ ನ್ಯೂಜ್. © ಸರ್ವ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲಾಗಿದೆ.

All Rights Reserved: The complete rights of this column belong to 'RanagalNewz'. Republishing parts or the entirety of this article without prior permission is unlawful. Copyright © 2026


 

 

 

Post a Comment

Previous Post Next Post