“ದೇವರು ಗುಡಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ, ದೇಹದೊಳಗಿದ್ದಾನೆ - ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು ಹೇಳಿದ ಆರು ಚಕ್ರಗಳ ರಹಸ್ಯ?”

ಲಿಂಗಾಯತರು ವೈದಿಕ ಮೂರ್ತಿ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲಮ ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ, ಸದಾಶಿವ, ಶ್ರೀಗುರು ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೇಕೆ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ?

ಲಿಂಗಾಯತರು ವೈದಿಕ ಮೂರ್ತಿ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲಮ ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ, ಸದಾಶಿವ, ಶ್ರೀಗುರು ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೇಕೆ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ?

ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುದೇವರು ದೇಹವನ್ನೇ ದೇವಾಲಯವನ್ನಾಗಿಸಿ, ಅದರೊಳಗಿನ ಆರು ಚಕ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಪಯಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಅಭ್ಯಾಸ, ಗುಡಿಗುಂಡಾರ, ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡ ಸುತ್ತುವ ಚಟ. ಆದರೆ ಶರಣರು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಬೇರೆ ಮಾತು - ದೇವರು ಎಲ್ಲೋ ಇಲ್ಲ, ನಮ್ಮದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇದ್ದಾನೆ ಎಂದು. ಗುದಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ತಲೆಯ ನೆತ್ತಿಯವರೆಗೆ ಏಳು ಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಒಂದೊಂದು ಚಕ್ರ, ಒಂದೊಂದು ಮಹಾಭೂತ, ಒಂದೊಂದು ಬಣ್ಣ, ಒಂದೊಂದು ಅಕ್ಷರಗುಚ್ಛ ಇದೆ ಎಂದು ಈ ವಚನ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಗುದಸ್ಥಾನದ ಆಧಾರಚಕ್ರ ಪೃಥ್ವಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು, ಲಿಂಗಸ್ಥಾನದ ಸ್ವಾಧಿಷ್ಠಾನ ನೀರಿಗೆ, ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮಣಿಪೂರಕ ಬೆಂಕಿಗೆ, ಎದೆಯ ಅನಾಹತ ಗಾಳಿಗೆ, ಗಂಟಲಿನ ವಿಶುದ್ಧಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು ಎನ್ನುತ್ತಾ, ಪಂಚಭೂತಗಳೇ ಶರೀರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವಚನದ ಒಂದು ಸೋಜಿಗವೆಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಚಕ್ರಕ್ಕೂ ಕನ್ನಡ-ಸಂಸ್ಕೃತ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿರುವುದು. ನಾಲ್ಕು, ಆರು, ಹತ್ತು, ಹನ್ನೆರಡು, ಹದಿನಾರು, ಎರಡು - ಹೀಗೆ ದಳಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಕ್ಷರಗಳಿವೆ. ಇದು ಬರೀ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಆಟ ಅಲ್ಲ, ಮಾತು, ಶಬ್ದ, ಚಿಂತನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಶಕ್ತಿಕೇಂದ್ರಗಳಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ನಂಬಿಕೆ. ಒಟ್ಟು ಐವತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳು ಆರು ಚಕ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಹೋಗಿ, ಕೊನೆಗೆ ಸಹಸ್ರದಳ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಾಗಿ ಓಂಕಾರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಈ ವಚನದ ಒಳಗಿನ ಸಂದೇಶ. ಗುದಸ್ಥಾನದಿಂದ ಶುರುವಾದ ಈ ಪ್ರಯಾಣ ಭ್ರೂಮಧ್ಯದ ಆಜ್ಞಾಚಕ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಕೊನೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದ ಮೇಲಿರುವ ಸಹಸ್ರದಳ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಮೃತವಿದೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗುಹೇಶ್ವರಲಿಂಗ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅಲ್ಲಮ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕುಂಡಲಿನಿ ಜಾಗೃತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ - ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಶಕ್ತಿ ಮೇಲಕ್ಕೇರುತ್ತಾ ಪ್ರತಿ ಚಕ್ರವನ್ನೂ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಕೊನೆಗೆ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಬೆರೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇದು ದೇಹದ ಕೆಳಗಿನ ಒರಟು ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ಮೇಲಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಜ್ಞೆಯವರೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಸಾಧಕ ಬೆಳೆಯುವ ಹಂತಗಳ ವಿವರಣೆ.

ಈಗ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಬರೋಣ - ಲಿಂಗಾಯತರು ವೈದಿಕ ಮೂರ್ತಿ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲಮ ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ, ಸದಾಶಿವ, ಶ್ರೀಗುರು ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೇಕೆ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ? ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಷಟ್ಸ್ಥಲ ಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. 

ಲಿಂಗಾಯತ ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ಮಹೇಶ್ವರ-ಸದಾಶಿವ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದೇವರುಗಳಲ್ಲ, ಶಿವಶಕ್ತಿಯ ವಿವಿಧ ವಿಕಾಸ ಹಂತಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಹೆಸರುಗಳಷ್ಟೆ. ಶಕ್ತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಒಂದೇ ಪರಶಿವತತ್ವಕ್ಕೆ ಆಯಾ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಹೆಸರು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥ. ಅಂದರೆ ಇವರೆಲ್ಲ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇವರುಗಳಲ್ಲ, ಒಂದೇ ಪರಶಿವನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮುಖಗಳು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅವಸ್ಥೆಗಳು ಅಷ್ಟೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಕೋನದಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು ತಮ್ಮ ಬೇರೆ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ಶ್ರೇಣಿಯನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. “ರಾಯಂಗೆ ತನ್ನ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೆ ದೈವ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ತನ್ನ ವಿಷ್ಣುವೆ ದೈವ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ತನ್ನ ರುದ್ರನೆ ದೈವ…” ಎಂದು ಒಂದು ದೇವರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ದೇವರೇ ಆಶ್ರಯ ಎಂಬ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಸರ್ವಗತ ಶಿವನೊಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೈವ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಇಡೀ ದೇವಮಂಡಲ ಒಂದು ಶ್ರೇಣಿಬದ್ಧ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವೂ ಕೊನೆಗೆ ಒಂದೇ ಪರಶಿವತತ್ವದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ. ಈ ಚಕ್ರವಚನದಲ್ಲೂ ಅದೇ ತತ್ವ - ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ, ಸದಾಶಿವ ಎಂಬುದೆಲ್ಲಾ ಕೊನೆಗೆ ಶ್ರೀಗುರುವಿನ ಮೂಲಕ ಗುಹೇಶ್ವರಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಶಿವಯೋಗ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್‌ಶಕ್ತಿ, ಪರಾಶಕ್ತಿ, ಆದಿಶಕ್ತಿ, ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ, ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ಆರು ಶಕ್ತಿಗಳ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬರುತ್ತದೆ, ಇವು ಷಟ್ಸ್ಥಲದ ಬೇರುಗಳಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು ಈ ಪ್ರಚಲಿತ ತಾಂತ್ರಿಕ-ಪುರಾಣ ಪದಗಳನ್ನೇ ಎರವಲು ಪಡೆದು, ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಶಿವಾದ್ವೈತ ಅರ್ಥ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಪರಿಚಿತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ಮಹೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೇ ಬಳಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಶರೀರಶಾಸ್ತ್ರ, ಶಕ್ತಿಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಕೊನೆಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಪರಮತತ್ವದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳು ಎಂದು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುವುದೇ ಈ ಶರಣರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿ. ಪದ ಹಳೆಯದಾದರೂ ಅರ್ಥ ಹೊಸತು, ಆಚರಣೆ ವೈದಿಕವಾಗಿದ್ದರೂ ತತ್ವ ಶಿವಾದ್ವೈತವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ - ಇದೇ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ಚಾಣಾಕ್ಷತನ.

ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳ ಈ ವಚನವು ಶರೀರಶಾಸ್ತ್ರ (Physiology), ಶಕ್ತಿಶಾಸ್ತ್ರ (Energy Science) ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದರ್ಶನದ ಅದ್ಭುತ ಸಮ್ಮಿಲನವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಅರ್ಥವನ್ನು 'ಭೌತಿಕ'ಕ್ಕಿಂತ 'ಸೂಕ್ಷ್ಮ' ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನವು ದೇಹದೊಳಗಿನ ನರಮಂಡಲದ ಜಾಲವನ್ನು (Nervous System) ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಯೋಗ ವಿಜ್ಞಾನವು ಈ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ದೇಹದೊಳಗೆ ಹರಿಯುವ 'ಪ್ರಾಣ ಶಕ್ತಿ'ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಇದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ನರವಿಜ್ಞಾನದ ನಕ್ಷೆ. ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಈ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಯತ್ತ ನರಮಂಡಲ ರೀತಿ ಹೋಲಿಸಬಹುದು, ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಹೇಳುವ ಆರು ಚಕ್ರಗಳು ಬೆನ್ನುಹುರಿಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಇರುವ ನರಜಾಲದ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿವೆ. ದೇಹದ ಕೆಳಗಿನ ಭಾಗದಿಂದ ಮೇಲಿನವರೆಗೆ ನರಗಳ ಮುಖ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 'ಸೇಕ್ರಲ್ ಪ್ಲೆಕ್ಸಸ್' ಮತ್ತು 'ಸೋಲಾರ್ ಪ್ಲೆಕ್ಸಸ್' ಇವು ವಚನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಸ್ವಾಧಿಷ್ಠಾನ ಮತ್ತು ಮಣಿಪೂರಕ ಚಕ್ರಗಳಿರುವ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಸೋಲಾರ್ ಪ್ಲೆಕ್ಸಸ್ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಮಣಿಪೂರಕ ಚಕ್ರದ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

ಎಂಡೋಕ್ರೈನ್ ಗ್ರಂಥಿಗಳು: ಚಕ್ರಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳು ದೇಹದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂತಃಸ್ರಾವಕ ಗ್ರಂಥಿಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಬಹುತೇಕ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

  • ಆಧಾರಚಕ್ರ: ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು.
  • ಮಣಿಪೂರಕ: ಪ್ಯಾಂಕ್ರಿಯಾಸ್ (Pancreas) - ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ.
  • ವಿಶುದ್ಧಿ: ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಗ್ರಂಥಿ (Thyroid gland) - ಇದು ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಆಜ್ಞಾಚಕ್ರ: ಪೀನಿಯಲ್ ಗ್ರಂಥಿ (Pineal Gland) ಮತ್ತು ಪಿಟ್ಯುಟರಿ ಗ್ರಂಥಿ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪೀನಿಯಲ್ ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು 'Third Eye' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆ-ಎಚ್ಚರದ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಗ್ರಂಥಿ.

ವಿದ್ಯುತ್ ಕಾಂತೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರ: ಮಾನವನ ದೇಹ ವಿದ್ಯುತ್ ಕಾಂತೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಹೃದಯವು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಹೊರಸೂಸುವ ಅಂಗ. ಅನಾಹತ ಚಕ್ರವು ಹೃದಯದ ಬಳಿ ಇರುವುದರಿಂದ, ಇದು ಹೃದಯದ ವಿದ್ಯುತ್ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ವಚನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಚಕ್ರಕ್ಕೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಬ್ದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆವರ್ತನ ಹೊಂದಿದೆ. ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಕೋಶವೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಂಪನದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಮಂತ್ರಗಳು ಅಥವಾ ಅಕ್ಷರಗಳ ಉಚ್ಚಾರಣೆ ನರಮಂಡಲದ ಮೇಲೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಕಂಪನಗಳನ್ನು ಬೀರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು 'ಸೌಂಡ್ ಹೀಲಿಂಗ್' ತತ್ವದ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ವಚನವು ಹೇಳುವ "ಗುದಸ್ಥಾನದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಪಯಣ" ಎಂಬುದು ಮನುಷ್ಯನ ವಿಕಾಸದ ಹಂತಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ನಾವು ಮೂಲಭೂತ ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ, ಉನ್ನತ ಚಿಂತನೆಗಳವರೆಗೆ ಬೆಳೆಯುವ ಹಂತಗಳಿಗೆ ಇದು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಹೇಳಿದ ಆರು ಚಕ್ರಗಳು ಶರೀರವಿಜ್ಞಾನದ 'ಆಂತರಿಕ ನಕ್ಷೆ'. ಇದನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನವು 'ಗ್ರಂಥಿಗಳು ಮತ್ತು ನರಗಳ ಜಾಲ' ಎಂದು ಕರೆದರೆ, ಶರಣರು ಅದನ್ನು 'ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಜಾಗೃತಿ' ಎಂದು ಕರೆದರು. ಭಾಷೆ ಭಿನ್ನವಾದರೂ, ವಿಷಯವಸ್ತು ಒಂದೇ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ವಚನವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ದೇಹದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ, ಸಾಧಕನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ದೇಹದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನಡೆಸುವ 'ಮೈಕ್ರೋ-ಕಾಸ್ಮಿಕ್' ಸಂಶೋಧನೆಯಾಗಿದೆ.

 

ಸಕಲಜೀವಾತ್ಮರಿಗೆ ಲೇಸಾಗಲೆಂದು,ಅನ್ನದಾತನಿಗೆ/ಕಾಯಕ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಜಯವಾಗಲೆಂದು ಪ್ರಾಥಿ೯ಸುತ್ತ, ಬಸವಾದಿ ಶರಣರಿಗೆ ಶರಣಾರ್ಥಿ ಹೇಳುವೆ.

 

 

ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟನೆ: 'ಷಟ್ಸ್ಥಲ' ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಲಿಂಗಾಯತರಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತ. ವೈದಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವೇದಾಂತ ಅಥವಾ ಮೀಮಾಂಸೆಯಲ್ಲಿ) 'ಷಟ್ಸ್ಥಲ' ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರು 'ಷಡ್ದರ್ಶನಗಳು' (ಆರು ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳು) ಅಥವಾ 'ಸಪ್ತಚಕ್ರ'ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಷಟ್ಸ್ಥಲವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣರ ಮತ್ತು ಶಿವಶರಣರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆ.

ಲಿಂಗಾಯತರು ಮತ್ತು ವೈದಿಕರ ನಡುವಿನ ಮೂಲ ವ್ಯತ್ಯಾಸ:

  • ವೈದಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯ: ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು 'ದೇವತೆಗಳು'. ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಆಶೀರ್ವದಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು. ವೈದಿಕ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಹೊರಗಿನ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
  • ಲಿಂಗಾಯತ ಸಂಪ್ರದಾಯ (ಷಟ್ಸ್ಥಲ): ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು 'ಅವಸ್ಥೆಗಳು' ಅಥವಾ 'ವಿಕಾಸದ ಹಂತಗಳು'. ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಇವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದು, ಆಯಾ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು.

ಷಟ್ಸ್ಥಲದ ಆರು ಹಂತಗಳು ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ರಹಸ್ಯ;

ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ವಚನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ದೇವತಾ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಷಟ್ಸ್ಥಲದ ಹಂತಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಸೋಣ:

  1. ಭಕ್ತಸ್ಥಲ (ಆಧಾರ ಚಕ್ರ - ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ): ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಇದು ಶಕ್ತಿಯ ಉಗಮ ಸ್ಥಾನ.
  2. ಮಹೇಶ್ವರಸ್ಥಲ (ಸ್ವಾಧಿಷ್ಠಾನ ಚಕ್ರ - ಬ್ರಹ್ಮ): ಇಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯ ವಿಕಾಸ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ವೈದಿಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಶರಣರ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ 'ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿ' (ವಿಕಾಸ) ಶುರು ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ.
  3. ಪ್ರಸಾದಿಸ್ಥಲ (ಮಣಿಪೂರಕ ಚಕ್ರ - ವಿಷ್ಣು): ವಿಷ್ಣು ರಕ್ಷಕ. ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ರಕ್ಷಣೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
  4. ಪ್ರಾಣಲಿಂಗಿಸ್ಥಲ (ಅನಾಹತ ಚಕ್ರ - ಮಹೇಶ್ವರ): ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂಹಾರಕ ಮತ್ತು ಪರಿವರ್ತಕ. ಇಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಅಹಂಕಾರದ ಸಂಹಾರವಾಗಿ ಹೊಸ ಅರಿವು ಮೂಡುತ್ತದೆ.
  5. ಶರಣಸ್ಥಲ (ವಿಶುದ್ಧಿ ಚಕ್ರ - ಸದಾಶಿವ): ಇಲ್ಲಿ ದ್ವೈತ ಹೋಗಿ ಅದ್ವೈತ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
  6. ಐಕ್ಯಸ್ಥಲ (ಆಜ್ಞಾಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಸಹಸ್ರದಳ - ಶ್ರೀಗುರು/ಗುಹೇಶ್ವರ): ಇಲ್ಲಿ ಶಿವ ಮತ್ತು ಜೀವ ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯ.

ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಹೆಸರು ಬಳಸಿದ್ದೇಕೆ?; ಅಲ್ಲಮರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ 'ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ' ಎಂಬ ಪದಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರೇ ಬಳಸಿದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ, ಅವರದೇ ಪುರಾಣದ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವುಗಳಿಗೆ 'ಶಿವತತ್ವದ ಅರ್ಥ' ತುಂಬಿದರು. ಅಂದರೆ, "ನೀವು ಯಾರನ್ನು ಹೊರಗಿನ ದೇವರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರೋ, ಅವರು ನಿಮ್ಮ ದೇಹದೊಳಗಿರುವ ಶಕ್ತಿಯ ಹಂತಗಳು" ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದರು.

ವೈದಿಕರು 'ಭಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗ' ಅಥವಾ 'ಕರ್ಮ ಮಾರ್ಗ' ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಲಿಂಗಾಯತರು 'ಅನುಭವ ಮಾರ್ಗ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಂಶ

ವೈದಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಲಿಂಗಾಯತ (ಷಟ್ಸ್ಥಲ) ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ದೇವರ ಸ್ಥಾನ

ದೇವಾಲಯ, ಸ್ವರ್ಗ, ಆಕಾಶ

ದೇಹವೇ ದೇವಸ್ಥಾನ (ದೇಹದೊಳಗಿನ ಚಕ್ರಗಳು)

ಬ್ರಹ್ಮ/ವಿಷ್ಣು/ಶಿವ

ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ದೇವತೆಗಳು

ಶಿವತತ್ವದ ವಿಭಿನ್ನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು (ಅವಸ್ಥೆಗಳು)

ಪೂಜಾ ವಿಧಾನ

ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆ, ಯಜ್ಞ-ಯಾಗಾದಿ

ಕಾಯಕ ಮತ್ತು ದಾಸೋಹ (ಆಂತರಿಕ ಪೂಜೆ)

ಗುರಿ

ಸ್ವರ್ಗ ಪ್ರಾಪ್ತಿ

ಮುಕ್ತಿ (ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗುವುದು)

ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ: ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಈ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದು ವೈದಿಕ ಧರ್ಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲ, ವೈದಿಕ ಪಾರಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಅಲುಗಾಡಿಸಲು!

"ನೀವು ಯಾವುದನ್ನು ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀರೋ ಅದು ನಿಮ್ಮ ದೇಹದೊಳಗಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೇ ಅಪ್ರಸ್ತುತಗೊಳಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಷಟ್ಸ್ಥಲವು ವೈದಿಕ ಧರ್ಮದ ಭಾಗವಲ್ಲ, ಅದು ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಟ ಆವಿಷ್ಕಾರ. ಶರಣರು ಹಳೆಯ ಪದಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಸ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಅನುಭವದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ಇದೇ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳ ಚಾಣಾಕ್ಷತನ. ಅವರು ಪುರಾಣದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೂ, ಕೊನೆಗೆ ಗುಹೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ, ತತ್ವ ಆರಾಧನೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರು.



ವಚನ:

"ಗುದಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆಧಾರಚಕ್ರ, ಪೃಥ್ವಿಯೆಂಬ ಮಹಾಭೂತ,

ಚತುಃಕೋಣೆ ಚೌದಳ ಪದ್ಮ, ಅಲ್ಲಿ ಇಹ ಅಕ್ಷರ ನಾಲ್ಕು-ವ, , , ,

ಅದರ ವರ್ಣ ಸುವರ್ಣ, ಅದಕ್ಕೆ ಅದಿದೇವತೆ ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ.

 

ಲಿಂಗಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಧಿಷ್ಠಾನಚಕ್ರ, ಅಪ್ಪುವೆಂಬ ಮಹಾಭೂತ,

ಧನುರ್ಗತಿ, ಷಡುದಳ ಪದ್ಮ, ಅಲ್ಲಿ ಇಹ ಅಕ್ಷರವಾರು-ಬ, , , , , ,

ಅದರ ವರ್ಣ ಪಚ್ಚೆಯ ವರ್ಣ, ಅದಕ್ಕೆ ಅದಿದೇವತೆ ಬಹ್ಮನು.

 

ನಾಬಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಣಿಪೂರಕವೆಂಬಚಕ್ರ, ತೇಜವೆಂಬ ಮಹಾಭೂತ,

ತ್ರಿಕೋಣೆ, ದಶದಳ ಪದ್ಮ ಅಲ್ಲಿ ಇಹ ಅಕ್ಷರ ಹತ್ತು-

, , , , , , , , , ,

ಅದರ ವರ್ಣ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣ, ಅದಕ್ಕೆ ಅದಿದೇವತೆ ವಿಷ್ಣು.

 

ಹೃದಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅನಾಹತಚಕ್ರ, ವಾಯುವೆಂಬ ಮಹಾಭೂತ,

ಷಟ್ಕೋಣೆ, ದ್ವಾದಶಗಳ ಪದ್ಮ ಅಲ್ಲಿ ಇಹ ಅಕ್ಷರ ಹನ್ನೆರಡು-

, , , , , , , , , , ,,

ಅದರ ವರ್ಣ ಕುಂಕುಮವರ್ಣ, ಅದಕ್ಕೆ ಅದಿದೇವತೆ ಮಹೇಶ್ವರನು.

 

ಕಂಠಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಿಶುದ್ಧಿಚಕ್ರ, ಆಕಾಶವೆಂಬ ಮಹಾಭೂತ,

ವರ್ತುಲಾಕಾರ, ಷೋಡಶದಳ ಪದ್ಮ ಅಲ್ಲಿ ಇಹ ಅಕ್ಷರ ಹದಿನಾರು-

, , , , , , , ಋೂ,,, , , , ಅಂ, ಅಃ,

ಅದರ ವರ್ಣ ಶ್ವೇತವರ್ಣ, ಅದಕ್ಕೆ ಅದಿದೇವತೆ ಸದಾಶಿವನು.

 

ಭ್ರೂಮಧ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆಜ್ಞಾಚಕ್ರ, ಮನವೆಂಬ ಮಹಾಭೂತ,

ತಮಂಧಾಕಾರ, ದ್ವಿದಳಪದ್ಮ ಅಲ್ಲಿ ಇಹ ಅಕ್ಷರವೆರಡು- ಹಂ, ಕ್ಷಂ,

ಅದರ ವರ್ಣ ಮಾಣಿಕ್ಯವರ್ಣ, ಅದಕ್ಕೆ ಅದಿದೇವತೆ ಶ್ರೀಗುರು.

 

ಉನ್ಮನೀಜ್ಯೋತಿ ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದ ಮೇಲೆ. ಸಹಸ್ರದಳ ಪದ್ಮ,

ಅಲ್ಲಿ ಅಮೃತವಿಹುದು ಅಲ್ಲಿ `ಓಂ' ಕಾರಸ್ವರೂಪವಾಗಿ

ಗುಹೇಶ್ವರಲಿಂಗವು ಸದಾಸನ್ನಹಿತನು."

ವರದಿ: 

- ಕಿರಣ್ ದಾನಿ, ಸಂಪಾದಕರು, ರಣಗಲ್ ನ್ಯೂಜ್. © ಸರ್ವ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲಾಗಿದೆ.

All Rights Reserved: The complete rights of this column belong to 'RanagalNewz'. Republishing parts or the entirety of this article without prior permission is unlawful. Copyright © 2026


 


Post a Comment

Previous Post Next Post